Marc Gasol
Marc Gasol Sáez urodził się 29 stycznia 1985 roku w Barcelonie - zawodnik drużyny NBA Memphis Grizzlies. Wzrost - 216 cm, waga - 120 kg, numer na koszulce - 33, pozycja na boisku - center. Grał w koszykówkę w Lausanne Collegiate School w Memphis w stanie Tennessee, po czym powrócił do Europy by grać w lidze hiszpańskiej Spanish ACB League. Związał się z FC Barcelona, a następnie dwa sezony spędził w drużynie CB Girona, za grę w tym klubie został uhonorowany tytułem 2008 ACB Most Valuable Player. Był ACB League Champion w roku 2004, zdobył Spanish Supercopa w roku 2004 a w roku 2007 wygrał FIBA EuroCup Champion oraz Catalan League Champion. W 2007 roku został wybrany z numerem 48 w drafcie do NBA przez Los Angeles Lakers. 1 lutego 2008 roku w wyniku wymiany zawodników i umów trafił do Memphis Grizzlies, zaś jego starszy brat Pau trafił do Lakers. 23 czerwca 2008 roku podpisał kontrakt z Memphis Grizzlies. Z drużyną narodową Hiszpanii zdobył w 2008 roku srebrny medal Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, w 2007 roku srebrny medal Mistrzostw Europy oraz w roku 2006 złoty medal Mistrzostw Świata.
Al Jefferson
Al Jefferson urodził się 4 stycznia 1985 roku w Monticello w stanie Mississippi - zawodnik drużyny NBA Minnesota Timberwolves. Wzrost - 208 cm, waga - 116 kg, numer na koszulce - 25, pozycja na boisku - power forward/center. Uczęszczał do Prentiss High School w Prentiss, Mississippi. Osiągnął tam średnią 42 punkty i 18 zbiórek na mecz, rzucając w najlepszym swoim występie 66 punktów. Po szkole średniej został przyjęty na University of Arkansas, lecz zdecydował się na start w drafcie do NBA. Został wybrany z numerem 15 przez Boston Celtics w drafcie z roku 2004 i został pierwszym graczem w historii Celtics, który dołączył do drużyny prosto po szkole średniej. W swoim debiutanckim sezonie w NBA uzyskał średnio 6.7 punktów, 4.4 zbiórki przebywając średnio 14.8 minut na boisku.
Sezon 2005/2006 był zupełnie nieudany z powodu kontuzji kostki - zagrał tylko w 59 meczach. Na początku sezonu 2006/2007 poddał się operacji kostki i wrócił do gry 23 listopada 2006 roku. Jego powrót na boisko wiąże się ze znacznym polepszeniem jego gry - mimo początkowych kłopotów zdrowotnych osiągnął średnią 16.0 punktów, 11.0 zbiórek oraz 1.5 bloków na mecz. 31 lipca 2007 roku w ramach wymiany 5 zawodników Celtics za Kevina Garnetta trafił do Minnesota Timberwolves. Niedługo potem podpisał z Timberwolves 5-letni kontrakt wart 65 milionów $. W Minnesocie szybko stał się liderem drużyny. Zagrał we wszystkich 82 meczach sezonu w wyjściowej piątce, osiągnął średnią 21.0 punktów (20 wynik w sezonie) i 11.1 zbiórek na mecz (5 wynik w sezonie), z czego 3.8 zbiórek ofensywnych na mecz (2 wynik w sezonie). Został także jednym z czterech graczy, którzy osiągnęli w sezonie średnią minimum 20 punktów i 10 zbiórek na mecz. 27 stycznia 2008 roku w meczu przeciwko New Jersey Nets rzucił najwięcej w swojej karierze punktów - 40, a wynik ten powtórzył 8 kwietnia 2008 roku w spotkaniu z Charlotte Bobcats.
Randy Foye
Randy Foye urodził się 24 września 1983 roku w Newark w stanie New Jersey - zawodnik drużyny NBA Minnesota Timberwolves. Wzrost - 193 cm, waga - 97 kg, numer na koszulce - 4, pozycja na boisku - shooting guard. Uczęszcał do East Side High School w Newark, gdzie został uhonorowany nagrodą New Jersey Player Of The Year, a anstępnie trafił na University Villanova. W 2006 zdobył tytuł Big East Player Of The Year, prowadząc drużynę Villanowa do bilansu 28-5. Jako senior osiągał średnie 20.5 punktów, 5.9 zbiórek, 3.3 asyst, 1.4 przechwytów oraz skuteczność 41.1% rzutów z pola. W drafcie do NBA został wybrany przez Boston Celtics z numerem 7 w roku 2006, następnie wymieniony do Portland Trail Blazers, by wreszcie trafić do Minnesota Timberwolves. W swoim debiutanckim sezonie zagrał we wszystkich 82 meczach sezonu zasadniczego (w 12 meczach w wyjściowej piątce), przebywał średnio 22.9 minut na parkiecie, rzucił 10.1 punktów (5 średnia wśród rookies), uzbierał 2.7 zbiórek, 2.8 asyst (5 średnia wśród rookies). Wybrany został do NBA All-Rookie First Team. W sezonie 2007/2008 rozegrał już tylko 39 meczy (31 w wyjściowym składzie), uzyskując średnio 13.1 punktów, 3.3 zbiórek oraz 4.2 asysty na mecz. Randy Foye cierpi na bardzo ciekawą i niezmiernie rzadką przypadłość - situs inversus - jego organy są usytuowane w lustrzanym odbiciu normalnego położenia, np. serce ma po prawej stronie itp. Taki stan rzeczy nie jest jednakże żadną przeszkodą w aktywnym uprawianiu sportu i zawodowej gry w koszykówkę.
Mike Miller
Michael (Mike) Lloyd Miller urodził się 19 lutego 1980 roku w Mitchell w stanie South Dakota - zawodnik drużyny NBA Minnesota Timberwolves. Wzrost - 203 cm, waga - 99 kg, numer na koszulce - 33, pozycja na boisku - forward/guard. Uczęszczał na University of Florida, gdzie poprowadził drużynę koszykarską do finałów 2000 NCAA Championship Game, gdzie przegrali z drużyną Michigan State. W roku 2000 został wybrany z numerem 5 w drafcie do NBA przez Orlando Magic. Jako jedyny z debiutantów zagrał we wszytkich meczach sezonu i zgarnął nagrodę 2001 Schick Rookie Of The Year. Po trzech sezonach w Orlando w sezonie 2002/2003 przeniósł się do Memphis Grizzlies, w których spędził 6 sezonów. Za sezon 2005/2006 otrzymał nagrodę NBA Sixth Man Of The Year, osiągnąwszy średnie 13.7 punktów, 5.4 zbiórek, 2.7 asyst na mecz przy skuteczności 47% z pola i 41% zza lini za 3 punkty, grając 30.6 minut na mecz. 3 stycznia 2007 roku rzucił 9-krotnie za 3 punkty w wygranym przez Memphis meczu z Golden State Warriors. Złamał w ten sposób rekord Sama Macka z lutego 1999 roku, który rzucił wówczas 8 razy celnie. W dwóch poprzednich spotkaniach rzucił 7 razy celnie za 3 punkty i został pierwszym graczem w historii NBA rzucającym minimum 7 razy celnie za 3 punkty w 3 kolejnych meczach od czasów gracza Dallas Mavericks George’a McClouda z roku 1996. 21 lutego 2007 roku w meczu przeciwko Golden State Warriors rzucił rekordową ilość punktów w historii Grizzlies - 45. Po sezonie 2006/2007 został członkiem drużyny narodowej USA w koszykówce. 26 czerwca 2008 w ramach wymiany zawodników trafił do Minnesota Timberwolves. Prywatnie ma żonę Jennifer oraz dwójkę synów - Masona i Mavricka.
Kevin Durant
Kevin Wayne Durant urodził się 29 września 1988 roku w Washingtonie - jest zawodnikiem drużyny NBA Oklahoma City Thunder. Wzrost - 206 cm, waga - 97 kg, numer na koszulce - 35, pozycja na boisku - shooting guard/small forward. Uczęszczał do National Christian Academy, Oak Hill Academy, a w Montrose Christian School w Rockville, Maryland, był najlepszym strzelcem drużyny i został nagrodzony tytułem Washington Post All Met Basketball Player of the Year oraz McDonald’s All American oraz co-MVP 2006 McDonald’s All American Game. Następnie podjął naukę i grę na University of Texas, której to drużyny był wielką gwiazdą i niekwestionowanym liderem - zdobywał średnio 25.8 punktów, 11.1 zbiórek, 1.3 asyst, 1.9 bloków oraz 1.9 przechwytów na mecz, będąc podstawowym zawodnikiem we wszystkich 35 meczach. Jego rekordowym osiągnięciem było rzucenie 37 punktów, co zdarzyło mu się czterokrotnie podczas gry dla uczelni z Texasu, 20-krotnie rzucał także 30 punktów w meczu.
28 czerwca 2007 roku został wybrany w drafcie do NBA z numerem 2 przez Seattle SuperSonics. Wkrótce potem podpisał siedmioletni kontrakt z firmą Nike warty 60 milionów $. Mniej niż tydzień po trafieniu do Seattle, władze University of Texas zdecydowały się wycofać z gry koszulkę z jego byłym numerem 35. 31 października 2007 zadebiutował w NBA w przegranym meczu z Denver Nuggets zdobywając 18 punktów, 5 zbiórek i notując 3 przechwyty. W ostatnim meczu jego debiutanckiego sezonu zanotował swoje pierwsze double-double w karierze w NBA - 42 punkty i 13 zbiórek (obydwa wyniki rekordowe w karierze), do tego dorzucił jeszcze 5 asyst. Został nagradzany tytułem NBA Western Conference Rookie of the Month for November, December, January, March, April. Zakończył sezon ze średnią 20.3 punktów, 4.4 zbiórek, 2.4 asysty i 1.0 przechwytów na mecz, grając w podstawowym składzie we wszystkich 80 meczach w jakich wystąpił. Jego średnia punktowa wynosząca 20.3 na mecz złamała 40 letni rekord Boba Rule’a z sezonu 1967/1968 największej ilości punktów rzucanych przez rookie w sezonie w Seattle SuperSonics. 30 kwietnia 2008 ogłoszono, że Kevin Durant został nagrodzony tytułem NBA Rookie Of The Year za sezon 2007/2008.
Jeff Green
Jeffrey Lynn Green urodził się 28 sierpnia 1986 roku w Cheverly w stanie Maryland - jest zawodnikiem drużyny NBA Oklahoma City Thunder. Wzrost - 206 cm, waga - 107 kg, numer na koszulce - 22, pozycja na boisku - forward. Uczęszczał do Northwestern High School w Hyattsville w stanie Maryland, gdzie doprowadził NHS Wildcats do stanowego mistrzostwa w koszykówce w roku 2004 roku. Następnie został zwerbowany przez Georgetown University, z którymi w roku 2007 dotarł do Final NCAA Tournament. 28 czerwca 2007 roku został wybrany z numerem 5 przez Boston Celtics, lecz w wyniku wymiany zawodników trafił w sezonie 2007/2008 do Seattle SuperSonics. Osiągnął tam średnio 10.5 punktów, 4.7 zbiórek oraz 1.5 asyst na mecz, grając w 82 meczach, z czego w 52 w podstawowym składzie. Po jednym sezonie w Seattle trafił do Oklahoma City Thunder.
Russell Westbrook
Russell Westbrook urodził się 12 listopada 1988 roku w Hawthorne w stanie California - zawodnik drużyny NBA Oklahoma City Thunder. Wzrost - 191 cm, waga - 85 kg, numer na koszulce - 0, pozycja na boisku - point guard. Uczęszczał do Leuzinger High School w Lawndale w stanie California. Następnie został zawodnikiem uniwersyteckiej drużyny UCLA Bruins, w barwach której sezonu 2006/2007 nie może zaliczyć do udanych - ylko 3.4 punktów na mecz. Sezon 2007/2008 był już zdecydowanie lepszy w jego wykonaniu - zagrał w 39 meczach z czego w 34 w pierwszej piątce, osiągając 12.7 punktów, 4.3 asyst, 3.9 zbiórek oraz 1.6 przechwytów na mecz. W drafcie do NBA w roku 2008 został wybrany przez Seattle SuperSonics z numerem 4, lecz wkrótce znalazł się w Oklahoma City, z którą to drużyną podpisał kontrakt 5 lipca 2008. Prywatnie ma młodszego brata, jego wielkim idolem jest Earvin “Magic” Johnson.
Nate Robinson
Nathaniel Cornelius “Nate” Robinson urodził się w Seattle w stanie Washington - jest zawodnikiem drużyny NBA New York Knicks. Wzrost - 175 cm, waga - 82 kg, numer na koszulce - 4, pozycja na boisku - point guard. Uczęszczał do Rainier Beach High School w Seattle, gdzie doskonalił swoje umiejętności w koszykówce, football’u i lekkiej atletyce. Doprowadeził swoją drużynę do bilansu 28-1, uzbierał średnią 17.9 punktów, 7 zbiórek, 7 asyst i 3 przechwyty na mecz w roku 2002, w tymże roku został także nagrodzony tytułem AAA State Player Of The Year w stanie Washington. Po udanej karierze w szkole średniej przyszła nie mniej udana przygoda w collegu - jako lider uniwersyteckiej drużyny Washington Huskies doprowadził ich do najlepszej 16-stki NCAA w 2005 roku. W tym czasie grał także z sukcesami w football, lecz mimo lepszych możliwości jeśli chodzi o grę w football zdecydował się na całkowite oddanie koszykówce. Podczas draftu do NBA w roku 2005 został wybrany z numerem 21 przez Phoenix Suns, lecz wkrótce oddany do New York. W swoim debiutanckim sezonie w NBA zagrał w 76 meczach, z czego w 26 w wyjściowej piątce, osiągając 9.3 punktów i 2 asysty na mecz. W 2006 wygrał Sprite Rising Stars Slam Dunk Contest podczas All-Star Weekend, a w roku 2007 zajął drugie miejsce. 20 listopada 2006 zablokował centra Houston Rockets Yao Minga, mierzącego 229 cm - jest to dopiero trzeci przypadek w historii NBA, kiedy to zawodnik został zablokowany przez innego zawodnika niższego o ponad 50 cm. 16 grudnia 2006 roku wziął udział w bójce z zawodnikami Denver Nuggets, w wyniku czego został zawieszony na 10 spotkań. W ostatnim sezonie NBA, 2007/2008, Nate Robinson osiągnął średnie 12.7 punktów, 3.1 zbiórek oraz 2.9 asyst na mecz, grając w 72 meczach, z czego 17 w pierwszym składzie.
Quentin Richardson
Quentin L. Richardson urodził się 13 kwietnia 1980 roku w Chicago - jest zawodnikiem drużyny NBA New York Knicks. Wzrost - 198 cm, waga - 106 kg, numer na koszulce - 23, pozycja na boisku - forward/guard. W roku 1992 spadła na na niego lawina nieszczęść - jego matka umarła z powodu raka piersi, babcia z naturalnych przyczyn a jego 23-letni brat Bernard został zastrzelony w Chicago. 5 grudnia 2005 roku kolejny brat Richardsona - Lee Jr. - został zamordowany podczas włamania. Quentin uczęszczał do Whitney Young High School a następnie DePaul University, gdzie w ciągu dwóch sezonów uzyskał średnią 17.9 punktów i 10.2 zbiórek na mecz. Został jedynym graczem w historii szkoły mającym ponad 1000 punktów, ponad 500 zbiórek oraz ponad 100 celnych rzutów za trzy punkty. W drafcie do NBA w roku 2000 został wybrany przez Los Angeles Clippers, w której to drużynie spędził cztery sezony legitymując się w ostatnim średnią 17.2 punktów na mecz - dotychczas najlepszą w swojej karierze. Następnym krokiem w karierze Richardsona była drużyna Phoenix Suns. Sezon 2004/2005 był bardzo udany zarówno dla samego Richardsona, jak i dla całej drużyny. Ustanowił nowy rekord Suns w rzutach za trzy punkty - ukończył sezon z liczbą 631 oddanych rzutów za trzy punkty, z czego 226 celnych. Ustanowił także rekord drużyny w celnych rzutach za trzy punkty w jednym meczu - oddał dziewięć celnych rzutów za trzy punkty w meczu przeciwko New Orleans Hornets 29 grudnia 2004 roku. W roku 2004 wygrał także konkurs NBA All-Star Three-Point Shootout. Phoenix Suns ukończyli sezon z bilansem 62-20 i w playoffs przegrali dopiero z San Antonio Spurs w finale Konferencji Zachodniej. Wkrótce w ramach wymiany między zawodnikami znalazł się w New York Knicks, w barwach których gra już czwarty sezon.
Al Harrington
Albert (Al) Harrington urodził się 17 lutego 1980 roku w Orange w stanie New Jersey - zawodnik drużyny NBA New York Knicks. Wzrost - 206 cm, waga - 113 kg, numer na koszulce - 7, pozycja na boisku - forward/center. Harrington dorastał w Orange, następnie rodzina przeniosła się do Roselle w stanie New Jersey, gdzie grał dla Patrick High School w Elizabeth w stanie New Jersey. W wieku zaledwie 18 lat został wybrany przez Indiana Pacers w drafcie roku 1998. W klubie tym spędził sześć sezonów, najlepszy notując w na przełomie lat 2001/2002, kiedy to osiągnął średnią 13.1 punktów i 6.3 zbiórek na mecz, lecz w wyniku kontuzji kolana musiał opuścić niemal połowę meczy w sezonie. Powrócił w sezonie 2002/2003 i został jedynym zawodnikiem Pacers, który wystąpił we wszystkich 82 meczach sezonu utrzymując średnią około 13 punktów, 7 asyst i 3 asyst na mecz. 15 lipca 2004 roku trafił do Atlanta Hawks, gdzie w sezonie 2005/2006 osiągnął najwyższą w swej karierze średnią punktową 18.6 na mecz. Po tym sezonie 22 sierpnia 2006 roku po raz kolejny znalazł się w drużynie z Indianapolis. 17 stycznia 2007 roku Harrington w ramach wymiany zawodników trafił do Golden State Warriors. 21 listopada 2008 roku trafił do New York Knicks w ramach wymiany za Jamala Crawforda.