Mike Bibby
Michael “Mike” Bibby urodził się 13 maja 1978 roku w Cherry Hill w stanie New Jersey, jest zawodnikiem drużyny NBA Atlanta Hawks. Wzrost - 188 cm, waga - 86 kg, numer na koszulce - 10, pozycja na boisku - point guard. Mike Bibby jest synem byłego gracza NBA i UCLA oraz trenera USC, a także aktualnego asystenta trenera Philadelphia 76ers Henry’ego Bibby’ego. Jest także bratankiem byłego gracza MLB Jim’a Bibby’ego. Uczęszczał do Shadow Mountain High School w Phoenix w stanie Arizona. Jako debiutant w Arizonie Bibby poprowadził drużynę Wildcats do mistrzostwa NCAA w roku 1997, rzucając 20 punktów w finałowym meczu przeciwko drużynie z Kentucky. Po tym sezonie został wybrany w drafcie roku 1998 przez drużynę Vancouver Grizzlies z numerem drugim. W swoim debiutanckim sezonie w Vancouver Bibby uzyskał 13.2 punktów, 6.5 asyst oraz 2.7 zbiórek na mecz. W kolejnych sezonach polepszał swoje statystyki aż do 15.9 punktów na mecz. 27 czerwca 2001 roku Grizzlies przeniesiono do Memphis, zaś Bibby został sprzedany do drużyny Sacramento Kings. W czasie sezonu 2001/2002 Bibby poprowadził Kings do finału konferencji Zachodniej, gdzie przegrali z późniejszymi mistrzami Los Angeles Lakers - po tym sezonie, doceniając jego klasę i wartość dla zespołu, podpisano z nim nowy siedmioletni kontrakt na kwotę 80.5 miliona $. Następne sezony w Sacramento to dalsze sukcesy (zarówno osobiste, jak i drużynowe) oraz pasma kontuzji, w wyniku których sporą ilość meczy nie rozegrał. 16 lutego 2008 roku przeniósł się do Atlanty Hawks. Pomimo ciągłej walki z kontuzjami zdołał uzyskać średnią 14.1 punktów i 6.6 zbiórki na mecz i walnie przyczynił się do wprowadzenia Hawks do playoffs po dziewięcioletniej przerwie.
Marvin Williams
Marvin Gaye Williams Jr. urodził się 19 czerwca 1986 roku w Bremerton w stanie Washington, zawodnik drużyny NBA Atlanta Hawks. Wzrost - 206 cm, waga - 104 kg, numer na koszulce - 24, pozycja na boisku - power forward/small forward. Grał dla Bremerton High School w swoim rodzinnym mieście, gdzie uzyskał średnią 28.7 punktów, 15.5 zbiórek, 5.0 bloków i 5.0 asyst na mecz, dzięki czemu zebrał mnóstwo nagród. Po takich wspaniałych sezonach w szkole średniej dostał oferty stypendiów sportowych z takich uczelni jak University of Washington, University of Arizona czy University of Kansas lecz zdecydował się przyjąć ofertę University of North Carolina, tej samej uczelni, w której zaczynał swoją wielką karierę Michael Jordan. Szybko został kluczowym graczem drużyny osiągając 11.3 punkty i 6.6 zbiórek na mecz grając średnio 22.2 minuty na mecz. Był najlepszym rezerwowym swojej drużyny, w nagrodę został wybrany do pierwszej piątki konferencji Atlantic Coast. Po sezonie w North Carolina zdecydował sie na Draft do NBA, gdzie w roku 2005 został wybrany z numerem 2 przez Atlantę Hawks. Po debiutanckim sezonie znalazł się w drugiej piątce najlepszych rookie sezonu 2005/2006. W meczu numer 7 playoffs sezonu 2007/2008 brutalnie sfaulował gracza Boston Celtics Rajona Rondo, za co został zawieszony na dwa pierwsze mecze sezonu 2008/2009.
Zestaw najciekawszych i najbardziej efektownych zagrań gracza Atlanty Hawks Marvina Williamsa.
Najlepsze i najbardziej efektowne zagrania z bogatej kariery Mike’a Bibby’ego.
Fragmenty świetnego występu Joe Johnsona z 28 kwietnia 2008 roku, kiedy to w playoffs zmierzyły się ze sobą Atlanta Hawks i późniejsi mistrzowie Boston Celtics. W czasie 4 kwarty meczu Joe Johnson rzucił 20 punktów ze swoich 32 rzuconych w tym meczu i walnie przyczynił się do wygrania meczy przez Hawks i wyrównania rywalizacji w playoffs do stanu 2-2.
Joe Johnson
Joe Marcus Johnson urodził się 29 czerwca 1981 roku w Little Rock, Arkansas, zawodnik NBA, aktualnie zawodnik Atlanta Hawks. Wzrost - 201 cm, waga - 106 kg, numer na koszulce - 2, pozycja na boisku - shooting guard. Jako młody zawodnik miał oferty stypendiów z takich uczelni jak Duke czy Connecticut lecz wybrał Arkansas Razorbacks, drużynę w której zawsze chciał grać. Podczas gry dla Razorbacks Johnson był najlepszym strzelcem drużyny ze średnią 16.0 na mecz i najlepiej zbierającym ze średnią 5.7 zbiórek na mecz i został pierwszym w historii szkoły nowicjuszem, który został liderem w obydwu kategoriach. Po rozegraniu dwóch sezonów dla Uniwersytetu Arkansas został wybrany z numerem 10 przez Boston Celtics 2 drafcie do NBA w roku 2001. W trakcie sezonu został sprzedany do Phoenix Suns.
W ciągu 3.5 letniej przygody z drużyną z Phoenix osiągnął średnią 15.2 punktów na mecz. Osiągnął także status zabójczego egzekutora rzutów za 3 punkty, imponował wspaniałą kontrolą piłki oraz rzutem z wyskoku. W czasie playoffs w sezonie 2004-05 doznał pęknięcia kości oczodołu po jednym ze wsadów i musiał nosić specjalną maskę do końca playoff-ów, w których Phoenix przegrali w stosunku 4-1 z późniejszymi mistrzami San Antonio Spurs. 19 sierpnia 2005 został zawodnikiem Atlanta Hawks. W swoim pierwszym sezonie w Atlancie był liderem w kilku kategoriach - najlepszy strzelec, najwięcej asyst, przechwytów, celnych rzutów za 3 punkty oraz minut na parkiecie. Był członkiem drużyny narodowej USA, która zdobyła w 2006 roku brązowy medal mistrzostw świata. Jego średnia zdobywanych punktów wzrastała z każdym kolejnym sezonem w NBA. W roku 2008 był rezerwowym w meczu All Stars oraz uzyskał średnią 21.7 punktów na mecz prowadząc Atlantę do pierwszych od 9 lat playoffs, w których po zaciętej rywalizacji przegrali z późniejszymi mistrzami Boston Celtics w stosunku 4-3.