Andre Iguodala
Andre Tyler Iguodala urodził się 28 stycznia 1984 roku w Springfield w stanie Illinois - zawodnik drużyny NBA Philadelphia 76ers. Wzrost - 198 cm, waga - 89 kg, numer na koszulce - 9, pozycja na boisku - guard/forward. Uczęszczał do Lanphier High School w Springfield. W ostatnim roku w szkole uzyskał średnią 32.5 punktów, 13.9 zbiórek oraz 8.2 asyst na mecz i wydatnie przyczynił się do zdobycia przez jego drużynę mistrzostwa stanu, a on sam zdobył tytuł Chicago Sun-Times Player Of The Decade. Następnie związał się z University of Arizona, gdzie osiągnął 594 punkty (9.6 na mecz), 409 zbiórek (6.6 na mecz) oraz 95 przechwytów (1.53 na mecz) w 64 meczach. W roku 2004 został wybrany w drafcie do NBA z numerem 9 przez Philadelphia 76ers. Natychmiast został obdarzony wielkim zaufaniem i rozegrał wszystkie mecze sezonu w wyjściowej piątce osiągając średnie 9 punktów, 5.7 zbiórek, 3 asyst oraz 1.7 przechwytów, zostając nominowanym do All-Rookie First Team. W sezonie 2006/2007, po odejściu lidera i wielkiej gwiazdy 76ers Allena Iversona, spadła na niego większa odpowiedzialność i skończył sezon osiągając średnie 18.2 punktów, 5.7 zbiórek oraz 5.7 asyst. Sezon 2007/2008 zakończył ze średnią 19.9 punktów, 5.4 zbiórek i 4.8 asyst grając jako podstawowy zawodnik we wszystkich meczach sezonu. 12 sierpnia 2008 roku podpisał nowy 6-letni kontrakt z Philadelphią wart 80 milionów $.
Kevin Martin
Kevin Dallas Martin, Jr. urodził się w Zanesville w stanie Ohio - zawodnik drużyny NBA Sacramento Kings. Wzrost - 201 cm, waga - 84 kg, numer na koszulce - 23, pozycja na boisku - shooting guard. Uczęszczał do Zanesville High School, a następnie uzyskał stypendium na Western Carolina University, uzyskując czwarty wynik w historii uczelnii w ilości zdobutych punktów - 1.838. W drafcie do NBA w roku 2004 został wybrany przez Sacramento Kings z numerem 26. W swoim debiutanckim sezonie w NBA 2004/2005 Martin grał sporadycznie i pogodził się z rolą rezerwowego. W następnym sezonie w wyniku kontuzji oraz zawieszeń w drużynie dostawał więcej szans na grę i ją w pełni wykorzystał - osiągnął średnie 10.9 punktów, 3.6 zbiórek oraz 1.3 asyst na mecz, grając w 72 meczach z czego w 41 w podstawowym składzie. W sezonie 2006/2007 był już podstawowym zawodnikiem drużyny uzyskując średnie 20.2 punktów, 4.3 zbiórki, 2.2 asysty oraz 1.2 przechwytu na mecz. W sezonie tym zajął drugie miejsce w głosowaniu na nagrodę NBA Most Improved Player. 28 sierpnia 2007 roku Martin podpisał nowy kontrakt z Sacramento - 5-letni o wartości 55 milionów $. Sezon 2007/2008 ukończył ze średnią 23.7 punktów (6 wynik sezonu w NBA), 4.5 zbiórek, 2.2 asyst oraz 1.0 przechwytu. 7 marca 2008 roku w meczu przeciwko Minnesota Timberwolves rzucił największą ilość punktów w swojej karierze - 48.
Al Jefferson
Al Jefferson urodził się 4 stycznia 1985 roku w Monticello w stanie Mississippi - zawodnik drużyny NBA Minnesota Timberwolves. Wzrost - 208 cm, waga - 116 kg, numer na koszulce - 25, pozycja na boisku - power forward/center. Uczęszczał do Prentiss High School w Prentiss, Mississippi. Osiągnął tam średnią 42 punkty i 18 zbiórek na mecz, rzucając w najlepszym swoim występie 66 punktów. Po szkole średniej został przyjęty na University of Arkansas, lecz zdecydował się na start w drafcie do NBA. Został wybrany z numerem 15 przez Boston Celtics w drafcie z roku 2004 i został pierwszym graczem w historii Celtics, który dołączył do drużyny prosto po szkole średniej. W swoim debiutanckim sezonie w NBA uzyskał średnio 6.7 punktów, 4.4 zbiórki przebywając średnio 14.8 minut na boisku.
Sezon 2005/2006 był zupełnie nieudany z powodu kontuzji kostki - zagrał tylko w 59 meczach. Na początku sezonu 2006/2007 poddał się operacji kostki i wrócił do gry 23 listopada 2006 roku. Jego powrót na boisko wiąże się ze znacznym polepszeniem jego gry - mimo początkowych kłopotów zdrowotnych osiągnął średnią 16.0 punktów, 11.0 zbiórek oraz 1.5 bloków na mecz. 31 lipca 2007 roku w ramach wymiany 5 zawodników Celtics za Kevina Garnetta trafił do Minnesota Timberwolves. Niedługo potem podpisał z Timberwolves 5-letni kontrakt wart 65 milionów $. W Minnesocie szybko stał się liderem drużyny. Zagrał we wszystkich 82 meczach sezonu w wyjściowej piątce, osiągnął średnią 21.0 punktów (20 wynik w sezonie) i 11.1 zbiórek na mecz (5 wynik w sezonie), z czego 3.8 zbiórek ofensywnych na mecz (2 wynik w sezonie). Został także jednym z czterech graczy, którzy osiągnęli w sezonie średnią minimum 20 punktów i 10 zbiórek na mecz. 27 stycznia 2008 roku w meczu przeciwko New Jersey Nets rzucił najwięcej w swojej karierze punktów - 40, a wynik ten powtórzył 8 kwietnia 2008 roku w spotkaniu z Charlotte Bobcats.
Najciekawsze i najbardziej efektowne zagrania w wykonaniu zawodnika Sacramento Kings Kevina Martina.
Ben Gordon
Benjamin “Ben” Gordon urodził się 4 kwietnia 1983 roku w Londynie - jest zawodnikiem drużyny NBA Chicago Bulls. Wzrost - 191 cm, waga - 91 kg, numer na koszulce - 7, pozycja na boisku - shooting guard. Jego rodzice pochodzili z Jamajki, wkrótce po urodzeniu przeniósł się do USA i dorastał w Mount Vernon w stanie Nowy York. Grał w drużynie Mount Vernon Knights, którą doprowadził do mistrzostwa stanu i federacji w roku 2000. Następnie podjął naukę i grę na University of Connecticut, którą drużynę w roku 2004 poprowadził do mistrzostwa NCAA. W ostatnim sezonie gry w Connecticut osiągnął średnie 20.5 punktów, 4.7 zbiórek oraz 4.5 asyst na mecz. Po mistrzowskim sezonie zdesydował się na draft do NBA i został wybrany z numerem trzecim do Chicago Bulls. W debiutanckim sezonie osiągnął średnią 15.1 punktów, 2.6 zbiórek i 1.9 asyst na mecz i wydatnie pomógł zakwalifikować się Bulls do playoffs po raz pierwszy od czasu odejścia Michaela Jordana w 1998 roku. Został wybrany najlepszym rezerwowym sezonu jako pierwszy rookie w historii. Jego największym mankamentem jest duża liczba strat oraz niezbyt imponująca wytrzymałość fizyczna, lecz z każdym meczem kolejnego sezonu było z tym coraz lepiej. 4 marca 2007 roku zdobył rekordową w swojej karierze liczbę punktów - 48 - w wygranym meczu z Milwaukee Bucks. Jest najlepiej punktującym graczem Chicago Bulls i ma pewne miejsce w pierwszej piątce. W sezonie 2007/2008 osiągnął średnią 18.5 punktów, 3.1 zbiórek oraz 3.61 asyst na mecz. 1 kwietnia 2008 roku został powołany do kadry narodowej Wielkiej Brytanii.